Osteopatyczne leczenie endometriozy

Endometrioza leczenie

Endometrioza jest to zmiana tkanki znajdującej się na jajnikach, jelitach czy jajowodach na tkankę wyścielającej macicę (endometrium). Jest to tkanka aktywna hormonalnie i reaguje na zmiany hormonów podczas cyklu. Podczas cyklu błona macicy narasta a następnie złuszcza się tworząc zrosty w miejscach poza macicą. Do czego może to prowadzić?

– bóle brzucha przez zrosty na jelitach

– problemy z trawieniem

– problemy z zajściem w ciąże

– bóle odcinka lędźwiowego kręgosłupa

– uciążliwe bóle podczas miesiączki

Przyczyna endometriozy jest nadal nieznana i  tym celu należy się udać do lekarza. U Osteopaty pracujemy z objawami i próbujemy przywrócić funkcje narządów, czyli ich ruch. Osteopata pracując na zrostach przez powłoki brzuszne rozciąga je i uelastycznia. Zmniejsza to objawy bólowe a także poprawa perystaltykę jelit, zmniejsza ból podczas miesiączki.

 

Kobiety zgłaszają się w różnym wieku z takimi objawami, najczęściej starające się o ciąże. Postępowanie w takich przypadkach jest najczęściej podobne chociaż każdy przypadek jest inny. Najpierw rozluźniamy tkanki w jamie brzusznej a następnie wzmacniamy mięśnie stabilizujące w celu zabezpieczenia kręgosłupa w czasie ciąży.

 

Zapraszamy do zapisania się na wizytę do naszego osteopaty tutaj

 

Pozdrawiam,

Adrian Kozłowski

Refluks żołądka

Choroba refluksowa przełyku

W naszym gabinecie we Wrocławiu często zjawiają się pacjenci z refluksem żołądka. Osteopatia jest w stanie temu zaradzić a przynajmniej zmniejszyć objawy. Osteopatą w naszym zespole jest Adrian Kozłowski, który po 5 letnich studiach Osteopatycznych w Poznaniu świetnie radzi sobie z takimi problemami u pacjentów.

 

Choroba refluksowa przełyku (ChRP) to pojawiające się charakterystyczne objawy, a niekiedy także uszkodzenie błon śluzowych przełyku, spowodowane przedostaniem się tam kwasów trawiennych z żołądka wskuteku zaburzenia mięśnia zwieracza przełyku, który solidnie oddziela przełyk od żołądka.

 

ChRP może rozwinąć się przy twardzinie układowej, cukrzycy, polineuropatii alkoholowej lub zaburzeń hormonalnych oraz po przyjmowaniu leków obniżających napięcie dolnego zwieracza przełyku, takich jak środki antykoncepcyjne, blokery kanału wapniowego, metyloksantyny, β – mimetyki, leki przeciwcholinergiczne). Również wystąpieniu ChRP sprzyja przepuklina rozworu przełykowego, ciąża i otyłość.

Objawy Refluksu

  1. Przełykowe: zgaga (uczucie palenia za mostkiem), częste cofania się pokarmu, które nasilają się w pozycji leżącej i po tłustym posiłku, odbijania się.
  2. Pozaprzełykowe: poranna chrypka spowodowana podrażnieniem strun głosowych przez cofający się pokarm z żołądka, suchy kaszel i świszczący oddech. Ból zamostkowy jest jedną z najczęstszych przyczyn niesercowego bólu w klatce.
  3. Alarmujące ( NIEBEZPIECZNE ): wymagające niezwłocznej wizyty u lekarza. Są to zaburzenia przełykania, bolesne przełykanie pokarmu, utrata masy ciała, krwawienie z ust.

Choroba może przebiegać bezobjawowo, wówczas jest często przypadkowo stwierdzana podczas endoskopii. Niestety nieleczona ChRP może doprowadzić do poważnych powikłań.

Leczenie

ChRP to choroba przewlekła, dlatego leczenie tak naprawdę trwa całe życie i skupia się na opanowaniu dolegliwości i zapobieganiu powikłaniom.

Zalecenia ogólne

  • jedzenie ostatniego posiłku najpóźniej 2 – 3 godziny przed snem
  • wyższe ustawienie wezgłowia łóżka
  • rzucenie palenia
  • dieta niskotłuszczowa z ograniczeniem alkoholu i kawy
  • w przypadku otyłości – zmniejszenie masy ciała
  • unikanie leków obniżających napięcie dolnego zwieracza przełyku

 

Leczenie farmakologiczne

  1. Leki hamujące wydzielanie kwasu solnego; stanowią podstawę leczenia. Najskuteczniejsze z nich to inhibitory pompy protonowej (IPP) przyjmowane przez 2 – 4 tygodnie. Chorzy wymagają długoterminowego leczenia, lecz u większości należy stosować najmniejszą dawkę IPP, która kontroluje dolegliwości – codziennie lub doraźnie. W leczeniu ChRP o łagodnym przebiegu skuteczne są też H2 – blokery.

  2. Leki zobojętniające kwas solny i osłaniające błonę śluzową; związki magnezu i glinu, kwas alginowy i sukralfat. Skuteczne w łagodniejszych postaciach ChRP. Można stosować doraźnie. Preparaty kwasu alginowego i sukralfat są preferowane u kobiet w ciąży (IPP niewskazane); w razie nieskuteczności stosuje się ranitydynę jak najkrócej i w najmniejszej skutecznej dawce.

  3. Leki prokinetyczne; cisapryd (agonista receptora serotoninowego) i metoklopramid (antagonista receptora dopaminowego). Skuteczność zbliżona do H2 – blokerów stosowanych w dawkach standardowych. Stosowane rzadko ze względu na działanie niepożądane.

 

Leczenie operacyjne

W sytuacji, gdy leczenie zachowawcze nie przynosi trwałej poprawy powinno się rozważyć leczenie operacyjne (szczególnie u osób młodych).

Metody operacyjne:

  • fundoplikacja sposobem Nissena
  • otwarta
  • laparoskopowa

 

Niestety w przyszłości u 50 % operowanych wymagane jest dalsze przyjmowanie leków.

 

Monitorowanie

Kontrolnie wykonuje się endoskopię po leczeniu operacyjnym u osób z zaawansowanym refluksowym zapaleniem przełyku lub powikłaniami ChRP

Powikłania

  1. Przełyk Barretta – to pojawienie się nieprawidłowego nabłonka walcowatego z cechami metaplazji jelitowej. Głównie u osób z wieloletnią ChRP, otyłością i u płci męskiej powyżej 50 roku życia. Przełyk rozpoznawany jest tylko endoskopowo, ponieważ nie daje żanych objawów.
    Przełyk Barretta stanowi stan przedrakowy, zwiększając ryzyko raka gruczołowego przełyku, dlatego wskazane jest monitorowanie sytuacjji zależnie od stopnia dysplazji. U chorych z dysplazją dużego stopnia zaleca się usunięcie błony śluzowe lub jej niszczenie za pomocą fal radiowych (RFA), czy wdrożenie terapii fotodynamicznej. Zastosowanie odpowiednich metod może spowodować cofnięcie zmian w przełyku.
  2. Zwężenie przełyku – pojawia się w wyniku bliznowacenia w zaawansowanej ChRP (stopień D). Rozpoznania dokonuje się a podstawie wywiadu z pacjentem, który zgłasza problem z nieprzełykaniem pokarmu.
    Leczenie polega na rozszerzeniu przełyku oraz stosowania leków IPP w przypadku, gdy występuje przy tym owrzodzenie.
  3. Krwawienie z przewodu pokarmowego
  4. Rak gruczołowy przełyku 

Rokowanie

Zależne od stopnia klasyfikacji Los Angeles. W stopniach A i B rokowanie jest dobre, w stopniach C i D dużo częściej dochodzi do powikłań takich jak krwawienia czy zwężenia przełyku.

Jeśli mamy już objawy takiej choroby to zapraszamy do Centrum rehabilitacji Dawcy Zdrowia we Wrocławiu. Pomożemy w diagnostyce i leczeniu.

Tutaj zostawiamy link do [ Diagnostyki Refluksu ] w formie PDF

mgr Adrian Kozłowski

Przypadki nieuleczalne? Rehabilitacja we Wrocławiu

Kto nie zna wygasłych oczu pacjenta wchodzącego do gabinetu? Kładąc na biurku stosy lekarskich dokumentów i prześwietleń, nie jest w stanie sformułować własnego problemu. Jedyne, co może, to poinformować bezsilnie: tam jest wszystko napisane, doktorze.

W niektórych koncepcjach psychologicznych, z powodu traumy po okresie bezskutecznej walki z dolegliwością lub przez przyjmowanie leku (zbyt silnego, czy też nieprawidłowo dawkowanego) organizm może zainicjować fazę zamrożenia. Taka reakcja znana jest dobrze obserwatorom przyrody. Zwierzęta, które nieoczekiwanie stanęły oko w oko z napastnikiem nie są w stanie podjąć walki i ucieczki. Zgodnie z tą teorią obszarem znieruchomienia (nawet wiele lat po zaistniałym incydencie) mogą być miejsca urazu, schorzenia, czy zbiegu operacyjnego. Noszą one nazwę rany archaicznej.

Przyjmuje się, że obszar ten, w związku z brakiem możliwości zapanowania nad jego rozległymi i niszczącymi skutkami dla ciała, zostaje wydzielony poza jego kontrolą i funkcjonowaniem. Jest to swego rodzaju sfera autonomiczna w formie sarkofagu z jego mroczną tajemnicą – bardzo często zakodowanym głęboko w podświadomości zranieniem emocjonalnym. W tej fazie terapia manualna dedykowana pacjentom z raną archaiczną zawodzi, albo nawet nasila dolegliwości pacjenta. Wyjściem z błędnego koła okazuje się często wyłącznie praca odruchowa nad układem autonomicznym, z dala od epicentrum problemu, a także stopniowe oswajanie wyzwalanych przy tej okazji reakcji emocjonalnych. Stąd w terapii osteopatycznej tyle miejsca poświęca się na (egzotycznie dla postronnych wyglądające) techniki czaszkowe, techniki powięziowe (które dotyczą przebiegu zwojów szyjnych i piersiowych) oraz techniki trzewne poświęcone ranom archaicznym splotów i zwojów brzusznych czy dużych naczyń.

Podstawą powodzenia terapii jest znalezienie problemu i odpowiednie do niego podejście. Jest to kluczowe i niełatwe zadanie. Przez ciągłe kształcenie się w różnych dziedzinach medycyny nasze leczenie wyróżnia się ponadprzeciętną skutecznością. Cieszą nas pacjenci (w tym sportowcy), których terapia potwierdziła efektywność technik naszej pracy.

Dlaczego warto wybrać się do Osteopaty?

Medycyna Osteopatyczna to 5 letnie studia podyplomowe, które można podjąć po ukończeniu fizjoterapii lub medycyny. Przez 5 dodatkowych lat studiów Osteopata przechodzi przez każdy dział medycyny od pediatrii po kardiologię, naukę każdego stawu, wszystkich mięśni, nerwów i tętnic. Osteopaci wyróżniają się metodami pracy z narządami wewnętrznymi mobilizując je manualnie oraz praktykują terapię cranio-sacralną związaną z rdzeniem kręgowym i płynem mózgowo rdzeniowym. Jednocześnie nie oznacza to, że w razie potrzeby nie wykonują również masażu kręgosłupa czy terapii manualnej.

osteo_blog copy

Przed zabraniem się za problem, z którym przychodzi pacjent, osteopata najpierw wyrównuje wszystkie dysproporcje w naszym ciele, aby wyeliminować możliwe inne przyczyny bólu znajdujące się poza miejscem, z którym przychodzi pacjent. Nie zawsze miejsce bólu jest przyczyną problemu. Ból może się manifestować w innym miejscu poprzez zdolności kompensacyjne naszego ciała. Weźmy pod uwagę miednicę, która ulegnie skrzywieniu przy podświadomym odciążaniu uszkodzonej nogi. Przenosząc ciężar ciała na drugą kończynę w celu zmniejszenia bólu w miejscu urazu, tworzymy cały ciąg przyczynowo-skutkowy. Im dłużej zwlekamy z wizytą u fizjoterapeuty, tym nasz układ nerwowy i układ ruchu coraz bardziej przyzwyczaja się do obecnego stanu rzeczy. Osteopata pracując ze wszystkimi strukturami wyrównuje nasze ciało w tak zwanej linii środkowej powodując równe rozmieszczenie sił na nogi i miednicę. Chroni to nas przez zbytnim eksploatowaniem jednej strony jak również zmniejsza ryzyko kontuzji w przyszłości.

Nie czekaj na kontuzję i pozbądź się bólu.

Zadzwoń 531 924 344

Lub zarejestruj się online Zapisz się

7252908_orig

Jakie znaczenie ma Osteopata dla zawodowych biegaczy?


Najczęściej fizjoterapeuta jest kojarzony z masażystą : zapomina się, że jest on odpowiedzialny także za rehabilitację oraz wzmacnianie poprzez ćwiczenia z pacjentami po zabiegach. Jest to coś więcej niż masaż relaksacyjny, sportowy lub terapia manualna. Inną profesją jest osteopatia – tytuł Osteopaty uzyskuje się po Studiach osteopatycznych, które mogą podjąć lekarze lub fizjoterapeuci z wyższym wykształceniem. Studia w trybie zaocznym trwają 5 lat, a zajęcia prowadzone są przez międzynarodową kadrę lekarzy i osteopatów, a często osób wykształconych w obu kierunkach.

Chiropractor stretching a charming woman in a room

Osteopatów we Wrocławiu jest coraz więcej i zyskują oni aprobatę wśród sportowców. Przykładem jest kadra polski siatkarzy, którzy zostali oddani w ręce osteopaty przed mistrzostwami świata. W profesjonalnym sporcie masaż jest niewystarczający. Potrzebny jest profesjonalista, który potrafi wykryć spontaniczne napięcia i zaburzenia. Ciało zawodowego sportowca trenującego minimum kilka razy w tygodniu jest narażone na ogromne przeciążenia, które mogą się z czasem kumulować.  Nigdy nie jesteśmy do końca świadomi, co dokładnie dzieje się w naszym ciele. Człowiek to doskonała anatomicznie i ewolucyjnie maszyna, która z większością ograniczeń radzi sobie świetnie dzięki procesowi kompensacji. Proces regeneracji stale obciążanego organizmu jest się mniej wydajny i podatny na uszkodzenia. W tym przypadku idealnym rozwiązaniem jest konsultacja osteopaty, który wyszukuje lezje, czyli ograniczenia i wprawia je z powrotem w ruch.

athlete-takes-off-running

Częstym przykładem są pacjenci z bólem stopy w wyniku złej biomechaniki podczas biegu. Jedną ze ścieżek leczenia jest przywrócenie prawidłowego ustawienia miednicy i wyrównanie symetrii ciała. W tym przypadku musimy również popracować na mięśniach przykręgosłupowych oraz mięśniach szyi po skróconej stronie. Pacjent przychodząc z bólem stopy doświadcza pracy globalnej. Pozwala to w niektórych przypadkach zwiększyć wydolność i osiągnąć niewymiernie lepsze wyniki. Organizm ludzki stanowi całość i w taki sposób trzeba rozpatrywać leczenie wiec nie zdziwcie się, jeśli w gabinecie osteopaty, kiedy przyjdziecie do niego z bólem biodra a będzie zajmował się u Was barkiem lub stopą. W tym momencie jest to najskuteczniejsza prewencja kontuzji na rynku a także w sytuacji gdy nie możecie pozwolić sobie na przerwę w treningu.